٥) جزء پانزدهم قرآن کریم، آیات ٥٦ الى ٧١ سوره‌ی اسراء

قرآن کریم

٥) جزء پانزدهم قرآن کریم، آیات ٥٦ الى ٧١ سوره‌ی اسراء

 از عذابش مى‏ترسند

 مشرکان، گروه‏هاى مختلفى بودند و خدایان گوناگونى داشتند. برخى از آنان فرشتگان را دختران خدا مى‏نامیدند، بعضى حضرت مسیح(ع) را پسر خدا مى‏دانستند، گروهى جن‏ها را معبود خود قرار داده بودند، و عده‏اى خورشید و ماه را مى‏پرستیدند. خداوند یگانه به آنان اعلام مى‏نماید که خدایان آنان، خودشان تلاش مى‏کنند به وسیله‏اى، به درگاه خدا نزدیک‏تر شوند و مى‏فرماید:

 بگو: کسانى را که به جاى او مى‏پندارید، بخوانید. پس نه اختیار دارند ضررى از شما دور کنند و نه تغییرى ایجاد کنند. آن کسانى را که ایشان مى‏خوانند خودشان به سوى پروردگارشان، وسیله‌ی نزدیکى مى‏جویند که کدام یک نزدیک‏ترند و به رحمت او امیدوارند و از عذابش مى‏ترسند. به راستى که عذاب پروردگارت پرهیز کردنى است.

    آیات 56 و 57


 
 پایان جهان

 پیش از روز قیامت، عمر جهان پایان مى‏پذیرد و همه چیز نابود مى‏شود. عمر نسل بشر معلوم و محدود است. گروهى به مرگ طبیعى مى‏میرند و گروهى به علت گناهکارى به عذاب الهى دچار مى‏شوند. خداوند یکتا مى‏فرماید:

 و هیچ دیارى نیست، مگر این که ما آن را قبل از روز قیامت هلاک مى‏کنیم یا آن را به سختى عذاب مى‏کنیم. این در کتاب نوشته شده است.


    آیه‌ی 58


 مانند پیشینیان

 مشرکان و کافران، نزد پیامبر(ص) مى‏رفتند و از او معجزات گوناگون مى‏خواستند. آنان نیز مانند پیشینیان، بهانه‏جویى مى‏کردند. اگر خداوند معجزاتى را که درخواست مى‏کردند، برایشان نازل مى‏فرمود، باز هم ایمان نمى‏آوردند؛ همان‏گونه که اقوام پیشین به معجزات الهى کافر شدند و ایمان نیاوردند. خداوند توانا مى‏فرماید:

 و چیزى ما را از فرستادن معجزات باز نداشت؛ جز این که پیشینیان، آن‏ها را دروغ خواندند و به ثمود، شتر ماده ای  دادیم که روشنگر بود؛ پس به آن ستم کردند. و ما معجزات را جز براى بیم دادن نمى‏فرستیم.

    آیه‌ی 59


 کافران سرکشى مى‏کنند

 کافران و مشرکان به پیامبرى حضرت محمد(ص) ایمان نمى‏آوردند. پیامبر(ص) آنان را از عذاب روز قیامت بیم مى‏داد؛ اما آنان همچنان به سرکشى و نافرمانى ادامه مى‏دادند. خداوند مهربان فرمود:

 و هنگامى که به تو گفتیم به راستى پروردگارت بر مردم احاطه دارد، ما آن رویایى که به تو نشان دادیم و آن درخت لعنت شده در قرآن را، جز آزمایشى براى مردم قرار ندادیم و ما آنان را بیم مى‏دهیم، ولى چیزى جز سرکشىِ بزرگ، به آنان نمى‏افزاید.

    آیه‌ی 60


 سجده نکرد

 خالق یکتا آدم را آفرید و به فرشتگان فرمان داد، براى او سجده کنند. همه سجده کردند جز ابلیس، که تکبر کرد و گفت: «من از او برترم! مرا از آتش آفریدى و او را از گِل.» خداوند، شیطان را از بهشت بیرون راند که بهشت، جاى خودپسندان و متکبران نیست. شیطان از خداوند مهلت خواست و خداوند تا وقتى معلوم به او مهلت داد. شیطان قسم خورد در مهلتى که دارد فرزندان آدم را گمراه کند و آنان را به شکل‏هاى گوناگون فریب دهد. و خداوند فرمود که جهنم، سزاى شیطان و کسانى است که از او پیروى مى‏کنند. در قرآن چنین مى‏خوانیم:

 و هنگامى که به فرشتگان گفتیم، براى آدم سجده کنید؛ پس سجده کردند، جز ابلیس. گفت: آیا براى کسى که از گل آفریدى، سجده کنم؟ گفت: به من بگو: این کسى است که بر من برترى دادى؟ اگر تا روز قیامت، به من مهلت دهى حتماً فرزندانش را به جز تعداد کمى، در بند مى‏کشم. گفت: برو! هر کس از آنان از تو پیروى کند، پس به راستى، جهنم، کیفرتان است که کیفرى کامل است. با صدایت هر یک از آنان را که توانستى بفریب و با سواران و پیاده‏هایت بر آنان بتاز و با آنان در اموال و فرزندان شریک شو و به آنان وعده بده؛ و شیطان، جز فریب، به آنان وعده نمى‏دهد. به راستى تو را بر بندگان من تسلطى نیست و کافى است که پروردگارت وکیل باشد.

    آیات 61 الى 65


 آیا ایمن شدید

 خالق مهربان، انسان را آفرید و به او دانش و توانایى بخشید تا براى بهتر زندگى کردن، ابزار و لوازم بسازد. از جمله، به او قدرت داد تا کشتى بسازد و دریاها را تسخیر کند. اما انسان با همه‌ی تلاشى که کرده و لوازم و تجهیزاتى که ساخته، گاه در دریا دچار توفان یا خرابىِ کشتى مى‏شود و هر لحظه امکان دارد غرق شود. در چنین لحظاتى، انسان به سوى خدا متوجه مى‏شود و فقط به او پناه مى‏برد؛ اما هنگامى که خداوند مهربان به او لطف مى‏کند و از امواج خروشان دریا، نجاتش مى‏دهد و او را به خشکى مى‏رساند، گرفتارى‏اش را فراموش مى‏کند و باز هم ناسپاسى را آغاز مى‏کند، گویا گمان کرده که خطرات، فقط در دریا گریبانش را مى‏گیرد و در خشکى و در محل‏هاى امنِ زندگى، مشکلى برایش پیش نمى‏آید یا بار دیگر به دریا بازنمى‏گردد. خداوند بخشنده مى‏فرماید:

 پروردگارتان کسى است که براى شما کشتى را در دریا به حرکت درمى‏آورد تا از فضل او طلب کنید. به راستى که او به شما مهربان است و هنگامى که در دریا به شما آسیبى برسد هر کسى را که جز او مى‏خوانید، فراموش مى‏شود و چون شما را به سوى خشکى نجات داد، رویگردان مى‏شوید و انسان، همیشه ناسپاس است. آیا ایمن شدید از این که شما را در خشکى فرو برد یا توفانى از سنگریزه بر شما بفرستد، سپس براى خود نگهبانى نیابید؟ یا ایمن شدید از این که شما را بار دیگر در آن برگرداند و تندبادى شکننده بر شما بفرستد و به سزاى آن که کافر شدید، غرقتان کند؟ سپس براى خود، کسى را نیابید که در برابر ما آن را دنبال کند و به یقین ما فرزندان آدم را گرامى داشتیم و آنان را در خشکى و دریا سوار کردیم و از پاکیزه‏ها به آنان روزى دادیم و آنان را بر بسیارى از آفریده‏هاى خود برترى آشکار دادیم.

    آیات 66 الى 70


 ستم نمى‏شود

 روز قیامت، مردم با پیشوایشان در پیشگاه خداوند حاضر مى‏شوند و نامه‌ی اعمالشان به دستشان داده مى‏شود. نامه‌ی اعمال پرهیزکاران به دست راستشان داده مى‏شود و گناهکاران کارنامه‏شان را در دست چپ مى‏گیرند. در این روز، هر کس نتیجه‌ی اعمالش را مى‏بیند و به هیچ کس ستم نمى‏شود. در قرآن چنین مى‏خوانیم:

 روزى که تمام مردم را با پیشوایشان مى‏خوانیم. پس هر کس کتابش به دست راستش داده شود، آنان کتابشان را مى‏خوانند و به اندازه‌ی رشته‌ی باریکِ میان هسته‌ی خرمایى، به آنان ستم نمى‏شود.

    آیه‌ی 71

 

 

فرزانه زنبقی
نشر لک لک


منبع: آشنایی با قرآن کریم برای نوجوانان
جزء پانزدهم قرآن کریم، آیات ١ الى ١١١ سوره‌ی اسراء

مطالب مرتبط:

سوره ی اسراء آیات ٤٠ الی ٥٥

سوره ی اسراء آیات ٣١ الی ٣٩

سوره ی اسراء آیات ١٦ الی ٣٠

نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه