حسین، نامی که از طرف خداوند انتخاب شد

امام حسین (ع)

سوم شعبان سال چهارم هجرت در خانه دختر پیامبر (ص) نوزاد پسری  متولد شد.

وقتی خبر ولادتش به پیامبر (ص) رسید، به خانه حضرت علی (ع ) و فاطمه (س) رفت. اسما نوزاد را در پارچه ای سپید

پیچید و خدمت رسول اکرم (ص) برد، پیامبر در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه گفت . در همان روزهای اول

ولادت ، امین وحی الهی ، جبرئیل ، فرود آمد و گفت : "ای محمد! خدای بلندمرتبه به تو سلام می‌رساند و می‌فرماید علی

(ع) برای تو همانند هارون برای موسی است. نام پسر حضرت هارون (ع) را بر فرزند خود بگذار. نام او شُبِیر است که به

زبان عِبری است."

پیامبر فرمود: "زبان من عربی است .

جبرئیل عرض کرد: "نام او را حسین بگذار که معادل شبٌیر در زبان عبری است.

و به این ترتیب نام پرعظمت "حسین " از جانب پروردگار، برای دومین فرزند فاطمه (س ) و علی (ع) انتخاب شد.

پیامبر (ص) قبل از رحلتشان خطاب به مسلمانان فرمودند که من دو چیز گرانبها در بین شما به امانت می گذارم: "کتاب الله و عترتی" منظور از کتاب الله همان قرآن کریم و منظور از عترتی اهل بیت (ع) بودند.

قرآن کتابی است برای هدایت مردم به دین اسلام که معجزات بسیاری در خود دارد. امام حسین (ع) هدایتگر مردم به سوی ایمان وتقوا است

اهل بیت (ع) ویژگی های مشترکی با قرآن دارند. امام حسین (ع) هم در فضایلی همانند با قرآن هستند، مانند:

* امام حسین (ع) وجودش همانند کلام الهی است زیرا ایشان مصداق گویا و بارز از حقایق کتاب خدا و بیان کننده حقایق قرآن است.  

* قرآن کتابی است برای هدایت مردم به دین اسلام که معجزات بسیاری در خود دارد. امام حسین (ع) هدایتگر مردم به سوی ایمان وتقوا است که نمونه آن مقابله با خلفای جور و ستم در هنگام شهادت بود.

* قرآن برای کسانی که آن را تلاوت می کنند و بر آن مداومت می کنند شفاعت می کند، امام حسین (ع) هرکس را که با آگاهی و معرفت ایشان را زیارت کند و بر ایشان سوگواری کند شفاعت می کند.

* تلاوت قرآن، شنیدن آیاتش و نگاه کردن به آن موجب عبادت می گردد و سوگواری بر امام حسین (ع) عبادت است. شنیدن عزای آن حضرت نشستن در مجلس عزاداری و گریه کردن و گریاندن بر او ��هره ای از عبادت دارد. سلام و درود فرستادن بر ایشان از راه دور ، دیدار زائران آن حضرت و آرزوی شهادت در رکاب  آن حضرت نیز عبادت است.

* قرآن روح و ریحان و مایه آرامش جان پیامبر و مردم است و امام حسین نیز همانگونه که در روایات آمده گل سر سبد بوستان محمد (ص) و سبب آسایش و راحتی مردن با ایمان است.

* قرآن در شب قدر نازل شد و در شب ولادت امام حسین (ع) مانند شب قدر فرشتگان و روح الامین به فرمان الهی فرود آمدند و سلام و درود تا سپیده دم برقرار بود و پیام تهنیت و تبریک بوسیله جبرئیل از جانب خدا نازل شد.

* قرآن همواره تازه بوده و دچار کهنگی نمی شود و با تکرار تلاوت آن ملال آور نمی گردد. ذکر مصیبت امام حسین (ع) نیز در هر سال تازه می گردد و با تکرار و یادآوری آن موجب ملال و خستگی نمی شود.

 

پی نوشت:

خصائص الحسینیه نوشته علامه شیخ جعفر شوشتری

 

زهرا فرآورده

بخش کودک ونوجوان تبیان


مطالب مرتبط:

داستانک‌های زیبا از زندگی امام حسین (ع)

صبح روز عاشورا

سخن اهل بیت در مورد امام حسین(ع)

فطرس، فرشته‌ی آزاد شده‌ به دست امام حسین(ع)

زندگانی امام حسین (ع)

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه