باز هم سخن از رنگ خداست

استثنایی

باز هم سخن از رنگ خداست، بوی خدا، دست خداست...

جایی که تواناترین قلم  کم میاورد.. جایی که قلم  ماهرترین نقاش رنگی ندارد.جایی که شیواترین سخن بی اثر است.

آری نعمتی که دردش برای والدینش شیرین ترین، امانتی که زحمت تربیتش برای مربیان بهترین هدیه و وجودش گرمابخش کانون اجتماع است.

 

شاید خیلی از ما نتوانیم حتی لحظه ای را به فکر مجاورت با این افراد باشیم اما .. "لا یکلف الله نفسا الا وسعها"

شاید خیلی نتوانیم خدمت به این افراد را به صورت معنویش متصور باشیم اما هستند افراد بیشماری .."واقرضواالله قرضا حسنا"

 

اکنون با گذشت سالهای سال از شناسایی کودکان با نیازهای خاص باز هم علل و آسیب های احتمالی ناشناس مانده است. اما از مشکلات خانواده های این کودکان کسی بی خبر نیست،

استثنایی

آیا تا به حال به پای درد دل این خانواده ها نشسته اید؟ ما که خیلی دویدیم و قبل تر از ما هم بیشتر... هنوز تکلیف بیمه مشخص نیست. البته نا گفته نماند که با تمهیدات معاونت سلامت ، استانداردسازی خدمات پزشکی و پیراپزشکی آغاز شده و به امید متعال تا سال آتی خدمات توانبخشی هم از پرداخت بیمه ها بهره مند خواهد شد... کاش می شد تا آن زمان تفاهم نامه ای با وزارت رفاه امضا می شد تا بخشی از هزینه های سرسام آور به خانواده ها بر می گشت.

استثنایی

کاش می توانستیم نقش پدرهای ایرانی را در بخش درمان و توانبخشی این افراد پررنگ تر کنیم...کاش می توانستیم از هم گسستگی کانون گرم برخی از خانواده های این افراد را کمتر کنیم...

هرگونه اختلاف دال بر بی اعتمادی و ناامیدی بوده و تنها بازنده این جدال کودک بی سرپناه است. آن هم کودکی که حتی در کنار والدین هم نیازمند است!!!

 

چه خوب بود اگر جوامع پزشکی - توانبخشی ، تمهیدات موثری برای پیشگیری از بسیاری از بیماری ها انجام میداد، چه خوب بود اگر اطلاعات کافی نسبت به بیماری نداشتیم به تنهایی وارد عمل نمی شدیم!!!!و کاش تجهیز مراکز درمانی به امکانات مدرن به سهولت انجام می گرفت...

 

                                                                                                   اتابک وثوقی - رئی�� انجمن گفتار درمانی ایران

عضو هیئت مدیره کلنیک ذهن زیبا

***

مادر و کودک

روزی که می فهمیم قراره بزودی یکی از فرشته های خدا مهمون زندگیمون بشه ، یکی از زیباترین روزهای زندگی ماست. وقتی برای اولین بار صدای قلبش را می شنویم ، دیگه باورمون می شه که اون داره میاد . هرروز تا به دنیا اومدنش ، به مرور آرزوها و رویاهایی می گذره که شاهزاده ی همه ی اونا ، کوچولوی مسافر ماست. شنیدن اولین صدای گریه و تجربه ی اولین در آغوش فشردن فرزند ، لذتی برابر با نه ماه انتظار و مراقبت را همراه دارد.اما گاهی همه چیز آنطور که منتظرش هستیم اتفاق نمی افته. گاهی در همان روزهای اول ،یا در ماه ها و یا حتی سال های بعد متوجه می شویم که کوچولوی ما با بقیه فرق می کنه! شاید نتونیم دستاش را بگیریم و با گفتن «تاتی تاتی» تشویقش کنیم تا راه بره . شاید وقتی آرزوی شنیدن مامان ،بابا را از اون داریم سهم مان تنها شنیدن صداهای نامفهومی است که تکرار می کند. شاید....  در چنین موقعی بعد از پذیرفتن تفاوت فرزندمان آرزو داریم کسی کنارمان باشد تا به  فرزندمان کمک کند تابه او - هر چند به سختی -راه رفتن بیاموزد ، کمک کند تا او ما را صدا کند و در یک کلام در حد توان خود زندگی کند.....

استثنایی

 

بخش خانواده برای همه ی شما دوستان همراه آرزوی فرزندانی سالم و صالح در محیط زیبای خانواده را دارد اما ممکن است هر کدام از شما در اطراف خود «فرشته ای با نیاز خاص» داشته باشید. پیش از این با مقالاتی مانند:ساکنان جزیره ناشناخته (اختلال آسپرگر) - از آغوشت آشفته می شوم (اوتیسم)-به ناتوانی، رنگ توانایی زدند(معلولیت ذهنی)-م م م ن خو خو خو بم(لکنت زبان) سعی کردیم آگاهی خانواده ها و جامعه را در خصوص برخی از مشکلات رایج این کودکان بیافزائیم.

استثنایی

اما از این پس با همکاری بزرگوارانی که حرفه و دلمشغولی شان توان بخشیدن  به آن هایی است که توان کافی برای زندگی کردن را ندارند ، هر ماه  اختلالی را بررسی می کنیم ،پای درد دل ها ی خانواده ی این افراد می نشینیم ،از درمان ها وراه های جدید می گوئیم .....به امید روزی که تمام کودکان از نعمت زندگی سالم برخوردار شوند.شما نیز می توانید با پیشنهاد ،طرح سوال و نظراتتان درحد توان یاری مان کنید.

ندا داودی

 

 

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه