آزمون خودشناسی، آیا کودکم مودب است؟

شهرزاد :  کودک یک ساله شما دوست دارد همراه شما سر سفره يا سر ميز بنشیند. هم‌چنين او دوست دارد غذا را پخش‌وپلا کند، حتی فریاد بزند یا جیغ بکشد. شما چه می‌کنید؟فرض کنید یکی از دوستان فرزند شما برای بازی با کودکتان به خانه شما آمده است. پس از آن‌که آن‌ها چند ساعتی با هم بازی کردند، دوست کودکتان به شما می‌گوید كه گرسنه است. شما از او می خواهید که چند دقیقه‌ای صبر کند. پنچ دقیقه بعد، وقتي شما وارد اتاق می‌شوید، کودک فریاد می‌زند: «بهت گفتم گرسنه هستم.» کودک شما که از لحن دوستش خوشش نیامده است، به او می‌گوید: «این‌جوری با مامانم حرف نزن. باید معذرت‌خواهي كني و بگويي خواهش مي‌كنم به من خوردني بدهيد.» وقتي شما این حرف‌ها را مي‌شنوید، یک لحظه احساس غرور می‌کنید. به این فکر می‌کنید که «بگو لطفا» یا «تشکر یادت نرود»، روی کودک شما نتیجه مثبتی گذاشته است.


این‌که بچه‌ها ویژگی‌های اخلاقی خوب را یاد بگیرند، برای پدرها و مادرها بسیار مهم است، اما مسئله این است که پدرها و مادرها چه‌قدر درباره این‌که بايد در موقعیت‌های مختلف، به کودکشان آموزش بدهند، آگاهی دارند؟ پاسخ دادن به سئوال‌هاي زیر، افق‌های جدیدی پیش روی شما خواهد گشود.

 

کودک یک ساله شما دوست دارد همراه شما سر سفره يا سر ميز بنشیند. هم‌چنين او دوست دارد غذا را پخش‌وپلا کند، حتی فریاد بزند یا جیغ بکشد. شما چه می‌کنید؟

الف) یک سفره در آشپزخانه پهن می‌کنید و آن‌جا به كودكتان غذا می‌دهید یا توجهتان را از کودک دور می‌کنید تا بتوانید چند دقیقه‌ای غذا بخورید.

ب) به او یاد می‌دهید که چگونه از چنگال استفاده کند و اگر اعتراض کرد، او را از سر سفره يا سر ميز غذا بلند می‌کنید.

ج) اول به او غذا می‌دهید و بعد به او اجازه می‌دهید که سر سفره يا سر ميز غذا كنار شما بنشيند.

 

شما به دیدن پدر و مادر خود رفته‌اید. وقتی ماد��تان سعی می‌کند نوه‌اش را بغل کند یا ببوسد، کودک شما نمی‌گذارد. شما چه می‌کنید؟

الف) شانه‌هایتان را بالا می‌اندازید و نشان می‌دهید که کودکتان هنوز بزرگ نشده است و نمی‌فهمد که چگونه رفتار کند.

ب) وقتي به منزل رفتيد، با كودكتان صحبت كرده و او را سرزنش می‌کنید.

ج) از مادرتان عذرخواهی می‌کنید و بعد براي کودکتان توضیح می‌دهید که دوست دارید چه رفتاری با دیگران داشته باشد.

 

وقتی شما و کودکتان به دیدن معلم او می‌روید، به جای آن‌که به معلمش سلام کند، خودش را پشت شما پنهان می‌کند. شما چه می‌کنید؟

الف) عذرخواهی می‌کنید و به این کار کودکتان می‌خندید. بعد براي او توضیح مي‌دهيد که دفعه بعد، انتظار داريد چگونه رفتار كند.

ب) اصرار می‌کنید که به معلمش سلام کند، حتی اگر مجبور شوید، به زور او را وادار به این کار مي‌کنید.

ج) دفعه بعد، به تنهايي پيش معلمش می‌روید.

 

کودک هفت ساله شما هدیه‌های زیادی در روز تولدش می‌گیرد، اما از هيچ‌كس تشکر نمي‌كند و می‌گوید كه کار سختی است. شما چه می‌کنید؟

الف) كار او را تأييد می‌کنید. فکر می‌کنید هنوز خیلی زود است که از کودک، چنین چیزهایی بخواهید. هم‌چنين، به نظر شما هیچ‌کس توجه نمی‌کند که کودکتان تشکر نکرده است.

ب) به او می‌گويید که می‌دانید این کار سخت است، اما مهم است كه اين كار را انجام دهد. از او مي‌خواهيد كه دفعه بعد، این کار را با هم انجام دهید.

ج) خودتان از مهمان‌ها تشکر می‌کنید.

 

کودک نوپای شما خیلی حرف می‌زند و هميشه وسط حرف شما مي‌پرد. مثلا هر بار که شما با تلفن حرف می‌زنید، او آن‌قدر بلند حرف می‌زند تا توجه شما را به خودش جلب کند. شما چه می‌کنید؟

الف) وقتی مي‌خواهید با تلفن حرف بزنید، حواس کودک را پرت می‌کنید و به سرعت مکالمه تلفني‌تان را تمام می‌کنید.

ب) او را به اتاق خودش می‌فرستید. این کار به او یاد می‌دهد که دیگر مزاحم شما نشود.

ج) با زبان کودکانه از او می‌پرسید که به چه چیزی نیاز دارد.

 

کودک شما دید خیلی خوبی دارد و خیلی چیزها را درست تشخیص می‌دهد. مثلا ممکن است به خانمی که وزنش زیاد است بگوید: «خانم چاقه». شما چه مي‌کنید؟

الف) او را ساکت می‌کنید و سعی می‌کنید وانمود کنید که چیزی نگفته است.
ب) در مقابل فرزندتان، از آن خانم عذرخواهی می‌کنید.

ج) به کودکتان می‌گويید که نظراتش را برای خودش نگه دارد.

 

پاسخ‌ها

سوال اول

پاسخ صحيح، گزينه «ج» است. هيچ زماني براي اجتماعي كردن فرزندتان، زود نيست. اگر كودكتان دوست ندارد مدت زمان طولاني، يك جا بنشيند، مي‌توانيد به او ياد بدهيد كه ناهار خوردن در كنار هم، تجربه‌اي دلپذير است. براي اين‌كه او را به سر سفره يا ميز نشستن عادت بدهيد، مي‌توانيد اول غذاي او را بدهيد. بعد او را سر سفره يا سر ميز غذا بنشانيد، غذاي سبكي جلويش بگذاريد و اجازه دهيد ببيند كه ديگر اعضاي خانواده، چه‌طور از غذا خوردن در كنار هم، لذت مي‌برند.

 

سوال دوم

پاسخ صحيح، گزينه «ج» است. اين به خود شما مربوط است كه مرزهاي رفتارهاي غير‌قابل پيش‌بيني را تا چه اندازه ترسيم كرده باشيد. يك بچه كوچك نمي‌تواند احساسات خود را در همه زمان‌ها كنترل كند، اما بايد بداند كه شما چه انتظاري از او داريد. اگر با ديگران، رفتاري دور از احترام داشت، به چشم‌هايش نگاه كنيد و مثلا بگوييد: «ما با مامان‌بزرگ، اين‌جوري حرف نمي‌زنيم. نبايد با مامان من اين‌جوري حرف بزني.»

 

سوال سوم

پاسخ صحيح، گزينه «الف» است. حتي يك بچه سه ساله هم مي‌تواند درك كند كه ملاقات با يك آدم غريبه و جديد، آن هم آدم مهمي مثل معلمش بيرون از كلاس درس، تا چه اندازه مي‌تواند سخت و طاقت‌فرسا باشد. بعضي از بچه‌ها مي‌توانند خودشان را از پشت شما بيرون بكشند و به معلمشان سلام كنند و بعضي هم نمي‌توانند. آن‌ها ترجيح مي‌دهند همان پشت بمانند. بهتر است در عمل به كودك آموزش بدهيد. كودك را با خود بيرون ببريد و سعي كنيد به او نشان دهيد كه هنگام ديدن فردي آشنا، چه‌طور بايد با او سلام و احوال‌پرسي كند.

 

سوال چهارم

پاسخ صحيح، گزينه «ب» است. تشكر كردن را مي‌توانيد حتي پيش از آن‌كه كودك الفبا را ياد بگيرد، به او آموزش دهيد. تا آن‌جايي‌كه به بچه‌ها مربوط مي‌شود، معمولا آن‌ها اين رفتار اجتماعي را از والدين‌شان مي‌آموزند. بنابراين بهتر است خودتان در عمل به او آموزش دهيد. سعي كنيد بيش‌تر در مقابل كودك، از مهمان‌ها به خاطر هديه‌ها تشكر كنيد. كودك هم ياد مي‌گيرد.

 

سوال پنجم

پاسخ صحيح، گزينه «الف» است. اين مسئله‌اي است كه همه ما بايد آن را ياد بگيريم. به خاطر داشته باشيد كه اين كار براي كودك نوپا، كار چندان آساني نيست. نبايد از او انتظار داشته باشيد كه منتظر بماند تا بعد، با شما صحبت كند. كاري كه مي‌توانيد انجام دهيد اين است كه حواس او را با يك اسباب‌بازي يا يك نقاشي پرت كنيد و به او بگوييد مثلا وقتي نقاشي‌اش را رنگ كرد، با او صحبت خواهيد كرد. در اين فاصله، شما مكالمه‌تان را تمام كرده و سراغ كودك برويد. نبايد انتظار داشته باشيد كه اين كار، هميشه جواب ‌دهد. سعي كنيد خوش‌اخلاق باشيد و كمي صبر داشته باشيد.

 

سوال ششم

پاسخ صحيح، گزينه «ب» و «ج» است. بچه‌هاي كوچك، صراحت لهجه دارند و خيلي صادق هستند. اگر چنين اتفاقي افتاد، از آن فرد عذرخواهي كنيد و به او بگوييد داريد به فرزندتان ياد مي‌دهيد كه چگونه موقعيت‌شناس باشد. اين بهترين كاري است كه مي‌توانيد در آن موقعيت انجام دهيد. اين موقعيت، همان موقعيتي است كه شما مي‌توانيد به فرزندتان ياد بدهيد كه چرا اظهار نظر درباره قيافه يا ظاهر فرد جلوي رويش، مؤدبانه نيست. وقتي در اين‌باره با كودك حرف مي‌زنيد، سعي كنيد واضح صحبت كنيد. چون اين مسئله، آن‌چنان كه براي ما روشن است، براي كودك، روشن و واضح نيست. مثلا بگوييد كه هر كسي، قيافه خاص خود را دارد و همه، شبيه به هم نيستند. بعضي‌ها بزرگ و گنده هستند و بعضي ديگر، كوتاه‌قد و كوچك. مردم رنگ پوست و رنگ موي متفاوت دارند.

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه